MR و CT آنژیوگرافی

MR و CT آنژیوگرافی

امروزه با پیشرفت تکنولوژی امکان بررسی رگها تنها توسط تصویر برداری سی تی و ام ار آی فراهم شده است. آنژیوگرافی روشی است که در آن رگها( عمدتا شریانها) با تزریق مستقیم ماده رنگی خاصی تصویر برداری میشوند این روش نیازمند رساندن مستقیم این ماده رنگی به شریان مورد نظر است که معمولا دسترسی به آن رگ به سادگی مقدور نیست.

در سی تی و ام آر آنژیوگرافی بدون نیاز به تزریق مستقیم ماده رنگی در رگ مورد نظر و صرفا تزریق ان ماده در یکی از رگهای کوچک سطحی و یا حتی بدون نیاز به تزریق میتوان تصویر برداری از شریانها را به راحتی انجام داد و اطلاعات رو مورد تحلیل کامپیوتری به شکل قابل تفسیر اماده کرد. در این روش به راحتی میتوان عروق مغز، ریه یا هر اندامی از بدن را مشاهده کرد. دقت تصویر برداری بااین روش امروزه بسیار بالا و قابل قضاوت است.

آنژیوگرافی شامل تجسم عروق خونی بدن است. می تواند یک هدف تشخیصی یا درمانی داشته باشد.

 

تعریف آنژیوگرافی

آنژیوگرافی یک تکنیک تصویربرداری پزشکی است که برای تجسم و در نتیجه مطالعه رگ‌های خونی و شاخه‌های تقسیم‌کننده آنها – که در اشعه ایکس استاندارد قابل مشاهده نیستند، طراحی شده است.

آنژیوگرافی یک آزمایش تصویربرداری پزشکی کم تهاجمی است که داخل رگ های خونی را به تصویر می کشد. این تکنیک اغلب با سایر معاینات تصویربرداری پزشکی غیرتهاجمی مانند اکو داپلر، اسکنر یا ام آر آی همراه است. وقتی صحبت از کاوش شریان ها می شود (آنها خون را از قلب به بافت ها هدایت می کنند) و در مورد رگ ها از وریدوگرافی صحبت می کنیم. مطالعه تمام عروق و وریدهای بدن (آنهایی که در پاها، مغز، قلب و غیره یافت می شوند) امکان پذیر است.

به طور خاص، ما از “آرتریوگرافی” برای تعیین اکتشاف شریان ها و از “ونوگرافی” برای تعیین رگ ها صحبت می کنیم. همه شریان‌های بدن را می‌توان کاوش کرد: شریان‌های قلب (از آنژیوگرافی کرونری)، ریه‌ها، مغز، نخاع (ما از آنژیوگرافی مدولاری)، احشاء، و همچنین شریان‌ها. اندام فوقانی و تحتانی .

 آنژیوگرافی

 

آنژیوگرافی برای چه مواردی استفاده می شود؟

آنژیوگرافی می تواند اهداف مختلفی داشته باشد:

  • یک نشانه تشخیصی؛
  • یا اندیکاسیون درمانی

هدف از معاینات تشخیصی تشخیص وجود یک ناهنجاری، شناسایی آسیب شناسی عروقی است:

  • تنگی در شریان ها
  • لخته ای که جریان طبیعی خون را مسدود می کند.
  • آنوریسم، یعنی گشاد شدن شریان ها در یک منطقه کاملاً مشخص
  • یا ترومبوز ورید عمقی (فلبیت).

بنابراین آنژیوگرافی تشخیصی به پیشنهاد درمان کمک می کند. که می تواند اندوواسکولار، دارویی یا حتی جراحی باشد. همچنین یک بررسی جدی قبل از جراحی است، به طوری که پزشک می تواند مسیر رگ های خونی را دقیقاً شناسایی کند.

در معاینات درمانی یا مداخله ای، پزشک از ابزار خاصی استفاده می کند که از طریق یک نقطه سوراخ وارد سیستم خونی می شود. این بسته به مداخله تغییر می کند. هدف به حداقل رساندن یا حتی حذف یک آسیب شناسی شناخته شده است. نقل می کنیم:

  • حل کردن لخته خون با دارو؛
  • باز کردن شریان تا حدی مسدود شده با بالون؛
  • یا قرار دادن “استنت” در شریان برای گشاد شدن آن.
بیشتر بخوانید
سی تی اسکن

 آنژیوگرافی

چندین روش آنژیوگرافی وجود دارد:

 

  • آنژیوگرافی معمولی، که یک معاینه رادیولوژیکی است که شامل عکسبرداری از رگ های خونی است.
  • آنژیوگرافی تصویربرداری رزونانس مغناطیسی
  • یا آنژیوگرافی دیجیتال که نیاز به پردازش کامپیوتری تصاویر گرفته شده توسط رادیولوژیست دارد.

 

 

اصل آنژیوگرافی چیست؟

بنابراین انجام آنژیوگرافی گاهی اوقات امکان جلوگیری یا به حداقل رساندن یک عمل جراحی طولانی تر و خطرناک تر را فراهم می کند. آنژیوگرافی عروق کرونر، که شبکه شریان‌ها را در قلب مطالعه می‌کند، امکان تجزیه و تحلیل ضایعات شریان‌ها و مناطقی از قلب را که ممکن است از پرفیوژن ضعیف رنج می‌برند، ممکن می‌سازد.

سپس پزشک می تواند درمان مناسب را پیشنهاد دهد. وقتی صحبت از مداخله می شود، پزشک سعی می کند آسیب شناسی را کاهش دهد یا حتی درمان کند. بنابراین می تواند یک لخته خون مسدود شده در یک سرخرگ را حل کند تا جریان را آزاد کند. در صورت باریک شدن، او می تواند یک بالون و یک استنت را در یک سرخرگ قرار دهد تا آن را گشاد و دوباره شکل دهد.

برای برخی از آنوریسم‌ها، ممکن است برای درمان آنوریسم‌های آئورت شکمی، انسداد آن‌ها را انتخاب کند، یعنی به طور کامل رگ را مسدود کند یا جریان را با پروتزهای داخلی بزرگ منحرف کند. بنابراین انجام آنژیوگرافی گاهی اوقات امکان جلوگیری یا به حداقل رساندن یک عمل جراحی طولانی تر و خطرناک تر را فراهم می کند.

عکس آنژیوگرافی

جهت درآنژیوگرافی چیست؟

آنژیوگرافی در موارد ناهنجاری شریانی یا وریدی، آنوریسم یا دیسکسیون آئورت اندیکاسیون دارد. قبل از یک عمل جدی تر، جراحان گاهی اوقات مایلند به لطف آنژیوگرافی وضعیت عروق و ضایعه ای که قرار است جراحی شود را بررسی کنند.

 

آنژیوگرافی چگونه انجام می شود؟

 

بیمار روی میز اشعه ایکس دراز می کشد، در حالی که پزشک محل سوراخ شده (چین آرنج، چین کشاله ران، بالای ران و غیره) را ضد عفونی می کند – و در صورت لزوم آن را می تراشد. قبل از قرار دادن یک لوله پلاستیکی نازک (کاتتر) در شریان، پزشک بی حسی موضعی انجام می دهد. کاتتر توسط رادیولوژیست به داخل شریان هایی که نیاز به کاوش دارند هدایت می شود. یک محصول کنتراست یددار تزریق می شود تا رنگ بدهد و در نتیجه شریان ها و انشعابات آنها را مشخص کند. تصاویر با اشعه ایکس گرفته شده است.

رنگ از طریق شریان ها و وریدها عبور کند تا مشخص کند در آنجا چه خبر است.  رگ ها، جریان خون محصول کنتراست را با خود حمل می کند که به متخصصین این امکان را می دهد تا اندام ها را ببینند. سپس پزشک از عروق عکس‌ها و فیلم‌هایی می‌گیرد که تشخیص یا مداخله مستقیم روی ناهنجاری را ممکن می‌سازد.

بیشتر بخوانید
سونوگرافی چگونه انجام ميشود؟

آماده شدن برای آنژیوگرافی

قبل از انجام آنژیوگرافی، به مدت ۶ تا ۸ ساعت نباید غذا بخورید یا بنوشید. مهم است که هر گونه درمان انجام شده را با تیم پزشکی در میان بگذارید و به عنوان مثال، نسخه ها یا پرونده پزشکی را به همراه داشته باشید.

آنژیوگرافی (چشمی، قلبی، مغزی و غیره) یک تکنیک تصویربرداری پزشکی است که در صورت مشکوک شدن به آسیب شناسی رگ، امکان تجسم فضای داخلی رگ های خونی (شریان ها یا وریدها) را فراهم می کند.

 

آنژیوگرافی چشم (آنژیوگرافی چشمی)

درست مانند هر ناحیه دیگری از بدن، آنژیوگرافی چشمی رگ های خونی چشم را تجسم می کند. ممکن است در مورد انسداد عروق شبکیه، تومور یا حتی عفونت شبکیه نشان داده شود. مداخله در طول یک مشاوره کلاسیک چشم پزشکی انجام می شود.

متخصص مراقبت های بهداشتی قطره هایی را به چشم بیمار تزریق می کند تا مردمک چشم بیمار گشاد شود و شبکیه چشم بهتر دیده شود. سپس محصولی را به بازوی بیمار تزریق می‌کند که به رگ‌ها اجازه می‌دهد رنگی شوند و در نتیجه در عکس‌های گرفته شده توسط چشم پزشک بهتر دیده شوند.

 آنژیوگرافی

 

آنژیوگرافی چشم: تکنیک، علائم، عوارض جانبی

در مورد بیماری عروق خونی شبکیه یا خود شبکیه

آنژیوگرافی شبکیه ممکن است توصیه شود. این معاینه امکان تجسم وضعیت این رگ های خونی و همچنین کنترل یا هدایت به سمت درمان مناسب را فراهم می کند.

 

آنژیوگرافی قلب (کرونری).

آنژیوگرافی عروق کرونر در بیمارستان یا کلینیک تحت بی حسی موضعی برای یافتن مشکلات قلبی و گاهی اوقات رفع آنها انجام می شود. به ویژه اگر مشاهده شود که عروق کرونر باریک یا حتی به طور کامل مسدود شده اند و خطر آنژین صدری یا انفارکتوس میوکارد وجود دارد، نشان داده می شود.

 معاینه می تواند از یک تا دو ساعت و گاهی بیشتر طول بکشد و در برخی موارد نیاز به بستری کوتاه مدت یک یا دو روزه در بیمارستان دارد. در حین عمل، کاتتر بسته به کاری که باید انجام شود و تمرین پزشک در مچ دست (شریان رادیال) یا کشاله ران (شریان فمورال) قرار می گیرد.

 سپس ماده حاجب به شریان‌های قلب تزریق می‌شود که به پزشک اجازه می‌دهد جریان خون، نواحی مسدود شده، دریچه‌ها یا حتی پرفیوژن عضلانی را ببیند. آنژیوگرافی ممکن است پس از تست استرس یا سونوگرافی برای تایید تشخیص انجام شود. با این حال، پزشک می تواند همزمان با قرار دادن بالون یا استنت به منظور تسکین بیمار مداخله کند.

 

آنژیوگرافی مغزی

این معاینه رادیولوژیک برای تجسم و درمان عروق مغز در حضور ضایعه ای که در طی MRI یا سی تی اسکن کشف شده است استفاده می شود. متخصص نور رادیولوژیست کاتتر را “به چین کشاله ران یا شریان بازو وارد می کند و قبل از ادامه دادن به قاعده جمجمه، آن را تا شریان گردن بالا می آورد. پزشک می تواند ناهنجاری را در طول آنژیوگرافی درمان کند یا حداقل آن را کاهش دهد.

بیشتر بخوانید
ماموگرافی چيست ؟

اگر مشکوک به آنوریسم کوچک مغزی در پشت جمجمه باشیم که بر ناحیه پس سری فشار می آورد و در نتیجه دید بیمار را مختل می کند، تا حد امکان به ضایعه نزدیک شده و آن را خنثی یا کاهش می دهیم. جراح با باز کردن جمجمه بیمار عمل جراحی را انجام می دهد تا ضایعه ای را که بسیار کوچکتر است درمان کند و خطر خونریزی و آسیب مغزی را به حداقل برساند.

 آنژیوگرافی

 

آنژیوگرافی اندام تحتانی

آرتریوگرافی پاها تکنیک خط اول برای درمان آرتریت اندام تحتانی است. کاتتر و ماده حاجب از طریق شریان فمورال (چین کشاله ران) وارد می شوند تا شریان های اندام تحتانی را مات کنند.

سپس پزشک می تواند نواحی گرفتگی عروق را که از ران شروع می شود و به پا می رسد، ببیند.

درمان را می توان به صورت سرپایی انجام داد، گاهی اوقات با یک بستری کوتاه در بیمارستان. همچنین می توان از فلبوگرافی لگنی استفاده کرد. کاتتر تحت بی حسی موضعی در چین کشاله ران یا از طریق ورید گردن وارد می شود. پس از ایجاد نقشه وریدی کامل، در صورت شناسایی رگهای واریسی – یعنی رفلاکس غیرطبیعی وریدی – می توانیم تصمیم بگیریم که این وریدهای واریسی را با “کویل” که پلاگ یا چسب کوچکی هستند مسدود کنیم.

 به عنوان مثال، برای واریس بیضه در مردان (واریکوسل) یا واریس لابیا بزرگ در زنان (ورید واریسی فرج)، پزشک از ورید کلیه چپ عبور کرده و سپس با کاتتر به داخل ورید تخلیه فرود می‌آید. چسب یا کویل ها فشار داده می شوند. سپس وریدهای واریسی درمان می شوند.

 

آنژیوگرافی ریه

آنژیوگرافی معاینه مرجع برای تشخیص ناهنجاری ریوی نیست.

 

 آنژیوگرافی چه خطراتی دارد؟

وقتی کاتتر برداشته می شود، خطر هماتوم وجود دارد. ناحیه به مدت ۱۵ دقیقه فشرده می شود خطر دیگر در طول عمل: کاتتر می تواند یکی از سه دیواره شریان را خراش دهد و به آن آسیب برساند. مالش کاتتر همچنین می تواند باعث ایجاد پارگی در دیواره شود که به آن دیسکسیون می گویند.

 

موارد منع مصرف چیست؟

چند مورد منع مصرف برای آنژیوگرافی وجود دارد. همچنین افرادی که به ید حساسیت دارند، کسانی که از عملکرد ضعیف قلب رنج می‌برند یا حتی زنان باردار. همچنین برای افرادی که از نارسایی کلیوی رنج می برند منع مصرف دارد زیرا ید مولکولی است که توسط کلیه ها از طریق ادرار دفع می شود و این می تواند وضعیت عملکرد کلیه ها را بدتر کند.

 

 

 

۶ دیدگاه دربارهٔ «MR و CT آنژیوگرافی»

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

به بالا بروید